Am I Brilliant or What?!?

"Calm down friend, we will be fine".

Yan ang saktong mga salitang sinabi ko kay Rain habang nag-iisip ako kung paano kami makakabalik sa pampang.

Sunday, Bulabog Beach (Boracay Island)
Sa mga oras na ito ay tumaob na ang maliit na bangkang sinasakyan namin. Katatapos ko lang isuot ang "life vest" na maswerteng nailagay sa maliit na bangka bago kami pumalaot. Hindi maalis ang mata ko sa pampang habang pinapanood ko ang aming mga kasama na busy sa pagpi-picture taking habang kami ay nag-iisip kung paano makakabalik. Sa layo namin at sa liit ng bangka hindi na nakakapagtakang kahit isa sa 16 naming kasama ay hindi namalayang tumaob na ang aming sinasakyan.




"Tignan mo oh may linta na nakakapit sa bangka!".

Ang mga huling salita na aking naring na mabilis na sinundan ng pagtaob ng aming sinasakyan,



Dahil sa pag-uusisa sa sea creature na yun ay na-out of balance kami na kaagad na ikinataob ng maliit na bangka. Laking takot at pagkainis sa mukha ng bangkerong humabol sa amin para paalalahan kami na huwag lumapit sa isla na may matatalim na bato dahil malakas ang current ng tubig. 3 minutes after na-disgrasya na nga ang aming sinasakyan.

In a span of 5-7 minutes while we are waiting for the rescue. Hinihila na kami ng tubig hanggang sa hindi ko na makita ang mga kasama namin sa pampang, nasa likod na kami ng malaking island at papunta na kami ng Romblon (yan ang sabi ng bangkero after the incident). Hindi malakas ang alon pero malakas ang agos ng tubig, sapat para mabilis kaming mawala sa gitna ng laot. Ang pagsagwan at pagkampay ng aming mga paa ay hindi nakatulong para mapigilan ang epekto ng rumaragasang tubig.

Malaki ang trauma ni Rain sa dagat alam ko dahil na-i-kwento niya na rin sa akin noon na namatay ang 3 pinsan niya dati sa pagkakalulunod habang nagsi-swimming sila noong siya ay 10 taon pa lamang. Siya ang nag-iisang nakaligtas.Nag-flash back ang kwento sa akin, I know obligation ko rin siya since kagagawan namin itong dalawa. I was trying to talk to him while we are so helpless so I can make sure he'll be okay. Pinipilit ko pang patawanin siya by blaming those people na hindi kami nakikita para lang I know everything with him is okay. Kasi kapag nag-freak out siya because of the phobia or maybe the memories baka mas mahirapan akong i-manage ang situation namin.

Thank God at hindi naman siya nag-panic!

Thank God also for giving me adrenaline rush instead of panic. Hindi ko naramdaman ang phobia na dulot sa aking ng boat ride to Puerto Galera noon. At that time, I feel mighty strong though I am dog-tired from last night's party and of course hangover. I never thought about something worse that could happen to us. I know everything is under control. It's a busy island, ang daming turistang dumadaan sakay sa kani-kanilang nirentahang bangka. At alam ko na on the way na yung mga bangkero sa bangkang sinasakyan namin.


Honestly, while in the middle of nowhere waiting for a rescue, I was never scared. I was never scared til' I hit the shore again. Doon ko na naisip yung pwedeng nangyari sa amin. What if malakas yung alon and we have no control tapos ibayo kami ng alon sa island. Dennis Trillo Dos thought is scary, right? Immediately I headed to the restroom and you-know-what-i-did. Ganun ako kapag nine-nerbyos!

Thanks to those tourists and bangkeros from another boat who rescued us. Syempre kasama d'yan ang mini-press con with them about what happened. Nag-sori na lang din ako sa kanila for disturbing their trip, in fairness ang bait nila!

Friday, Manila

On my way to Terminal 3 for my 9:05 Cebu Pacific trip I came in 8:50 because of heavy traffic. Napagsarahan ako ng check in time obviously and when I came next flight to Kalibo na ang open. Long story short, I had to re-book this time with PAL for a 12:45 flight and I shelled out extra 4 thousand pesos. Nadamay ang budget for the trip. Imagine kung anong pagtitipid sa isla ang ginawa ko. Also, it was my first time in flying alone, I swear takot ako mag-plane til now. Feeling ko laging may mangyayaring masama! I was able to manage it, umpisa pa lang ng trip I am so in the mood to take whatever comes my way, di ba?

Now tell me why this trip is the most memorable for me?!?


P.S.

I got a nomination again. Please vote for my Blog by clicking this link. Poll is located on the right side of the page. I'm "dontgimmeanattitude". Thanks!