Love Guru
Friday, August 21, 2009
Clickme before reading this.

"Alam ko hindi nila maisip na naka-behave ako sa isang sulok, petting with my Jowa. Pero sabi ko naman sa kanila kapag nakita ko na siya kahit tablahin nila ako, pwede ko na sila kalimutan!" Pagpapatuloy ko.
"Good job!!!!" Ang agad niyang sagot na para bang nang-iinis.
I told Peter that once I found my "True North" (katulad nga ng lagin sinasabi ng friend kong si Yaz na ma-drama rin sa buhay) that's the only time that I'll fully give in. As in yung bongga at walang awat. Yung tipong na lagi kong sinasabi na kaya kong gawing National Anthem ng buhay ko ang "Cater 2U" ng Destiny's child bilang kanta ng buhay ko.
Isasabuhay, isasapuso at isasaisip ko pa.
"Kung sino man sa kaibigan ko ang kakanti at kakalaban sa kanya sa kahit anumang dahilan ay kaya ko kalimutan" Dagdag ko.
Mabilis na sumagot si Peter "Yun naman pala eh di time to move in for the kill!!!"
Dama ko ang patuloy niyang paghamon sa akin na para bang itinutulak niya ako na kumawala sa kung ano man ang estado ng isip ko sa ngayon.
Dama ko ang matinding kagustuhan niya para finally ay pakawalan ko na ang lahat ng insecurities ko sa katawan at pati na rin ang pagpe-play safe.
"DOTA ba ito? Friend sa akin kasi itong bagay na ito ay hindi parang sa DOTA lang kung sugudera ako sa DOTA noon puwes hindi sa larangan ng pag-ibig." Na-sligt napakunot ant mga noo.
Kalaro ko sa DOTA si Peter, s'ya lang ang isa sa nagturo sa akin noon na nauwi pa pagdayo namin sa Los Banos kung saan ko nakilala si Jim.
Nagpatuloy ako sa pagta-type. Hindi ko na hinintay pang sumagot siya.
"Sa totoo lang friend gusto ko ng witty at spontaneous at outgoing."
"Hanap mo nga ako!"
"Gusto ko rin ng hindi corny at may personality at siyempre indepedent..."
"Serious and Crazy at the same time, like me!"
"San ba may nabibiling ganyan?"
Pagbibiro ko.
Pinutol ako ni Peter bago ko pa man matapos ang huli kong linya. "Mahirap yan friend. Paano kung wala yung mga hinahanap mo pero mahal ka?" Kontra niya.
"Pero parang may nkita akong ganyan traits katulad ng hinahanap mo sa Trinoma buy one take all!"
Kung meron nga talagang ganyan sa Trinoma, malamang nag-panic buying ako. Good for many years bibilihin ko. Pag-iipunan ko at iingatan ko. Tapos magdadamot ako walang makakuha sa akin, kahit na mga close friends ko.
Pero naisip isip ko na wala naman siguro talagang ganoon. Tama si Peter kahit sarkastiko ang komento niya.
"Kung may mag-o-offer baka pwede ko na rin pag aralan mahalin, minsan naman talaga along the way may mga taong bigla mo na lang nagustuhan dahil sa closeness niyo." Sumagot lang ako na parang akala mo ako si Grecthen Barreto.
"Kung maghahanap ka wag ka magset ng standards para hindi malimitahan choices mo no!" Ang isnaberang komento ni Peter.
Iniba ko ang usapan at ibinalik ko sa kanya. "Bakit seryoso ka ba? Hurting ka pa rin ba sa break up nyo at ginagawa mo akong miserable para may mapaglibangan ka?"
"Gurl lovelyf mo ang pinag uusapan d2! echos." Pagbabalik niya.
Nakaka-curious ang pwersang pinanggalingan ng mga atake niya, nakakapagtaka kung bakit niya ako tuluyan hinahamon. Bumigay na rin ako kahit papaano. "Bakit mo ako pinupush? Kapag ako ba nasakatan kapag tinawag kita at kailangnan ko ng kasama hindi ba ako mapapahiya?"
Ibinalik ko sa kanya. Namamawis na ang kamay ko sa kakatype. Nate-tensyon na rin ako sa mga sinasabi niya.
"Ok lng naman skin pero kung ayaw mo masaktan di wag mo na lang ituloy ano ka ba tsaka db madami ka namang friends im sure may pwede ka dung maging shock absorber"
"Alam mo rin naman sa mga friends mo kung sino ang may sense kapag ganito ang usapan" Dugtong pa niya.
Mapait akong sumagot........
"Hindi lahat!"
Masakit mang isipin pili lang sa mga kaibigan mo ang handang damayan ka sa oras na ikaw ang nangangailangan. They have their own unique reasons. Some of them are just interested to be heard not to hear. Well, some of my friends ganoon yung nakita ko and as for me I stood and will stand by my friends lalo na sa mga pianka-close sa akin whenever I am needed.
May kokontra kaya?
TBC...

"Alam ko hindi nila maisip na naka-behave ako sa isang sulok, petting with my Jowa. Pero sabi ko naman sa kanila kapag nakita ko na siya kahit tablahin nila ako, pwede ko na sila kalimutan!" Pagpapatuloy ko.
"Good job!!!!" Ang agad niyang sagot na para bang nang-iinis.
I told Peter that once I found my "True North" (katulad nga ng lagin sinasabi ng friend kong si Yaz na ma-drama rin sa buhay) that's the only time that I'll fully give in. As in yung bongga at walang awat. Yung tipong na lagi kong sinasabi na kaya kong gawing National Anthem ng buhay ko ang "Cater 2U" ng Destiny's child bilang kanta ng buhay ko.
Isasabuhay, isasapuso at isasaisip ko pa.
"Kung sino man sa kaibigan ko ang kakanti at kakalaban sa kanya sa kahit anumang dahilan ay kaya ko kalimutan" Dagdag ko.
Mabilis na sumagot si Peter "Yun naman pala eh di time to move in for the kill!!!"
Dama ko ang patuloy niyang paghamon sa akin na para bang itinutulak niya ako na kumawala sa kung ano man ang estado ng isip ko sa ngayon.
Dama ko ang matinding kagustuhan niya para finally ay pakawalan ko na ang lahat ng insecurities ko sa katawan at pati na rin ang pagpe-play safe.
"DOTA ba ito? Friend sa akin kasi itong bagay na ito ay hindi parang sa DOTA lang kung sugudera ako sa DOTA noon puwes hindi sa larangan ng pag-ibig." Na-sligt napakunot ant mga noo.
Kalaro ko sa DOTA si Peter, s'ya lang ang isa sa nagturo sa akin noon na nauwi pa pagdayo namin sa Los Banos kung saan ko nakilala si Jim.
Nagpatuloy ako sa pagta-type. Hindi ko na hinintay pang sumagot siya.
"Sa totoo lang friend gusto ko ng witty at spontaneous at outgoing."
"Hanap mo nga ako!"
"Gusto ko rin ng hindi corny at may personality at siyempre indepedent..."
"Serious and Crazy at the same time, like me!"
"San ba may nabibiling ganyan?"
Pagbibiro ko.
Pinutol ako ni Peter bago ko pa man matapos ang huli kong linya. "Mahirap yan friend. Paano kung wala yung mga hinahanap mo pero mahal ka?" Kontra niya.
"Pero parang may nkita akong ganyan traits katulad ng hinahanap mo sa Trinoma buy one take all!"
Kung meron nga talagang ganyan sa Trinoma, malamang nag-panic buying ako. Good for many years bibilihin ko. Pag-iipunan ko at iingatan ko. Tapos magdadamot ako walang makakuha sa akin, kahit na mga close friends ko.
Pero naisip isip ko na wala naman siguro talagang ganoon. Tama si Peter kahit sarkastiko ang komento niya.
"Kung may mag-o-offer baka pwede ko na rin pag aralan mahalin, minsan naman talaga along the way may mga taong bigla mo na lang nagustuhan dahil sa closeness niyo." Sumagot lang ako na parang akala mo ako si Grecthen Barreto.
"Kung maghahanap ka wag ka magset ng standards para hindi malimitahan choices mo no!" Ang isnaberang komento ni Peter.
Iniba ko ang usapan at ibinalik ko sa kanya. "Bakit seryoso ka ba? Hurting ka pa rin ba sa break up nyo at ginagawa mo akong miserable para may mapaglibangan ka?"
"Gurl lovelyf mo ang pinag uusapan d2! echos." Pagbabalik niya.
Nakaka-curious ang pwersang pinanggalingan ng mga atake niya, nakakapagtaka kung bakit niya ako tuluyan hinahamon. Bumigay na rin ako kahit papaano. "Bakit mo ako pinupush? Kapag ako ba nasakatan kapag tinawag kita at kailangnan ko ng kasama hindi ba ako mapapahiya?"
Ibinalik ko sa kanya. Namamawis na ang kamay ko sa kakatype. Nate-tensyon na rin ako sa mga sinasabi niya.
"Ok lng naman skin pero kung ayaw mo masaktan di wag mo na lang ituloy ano ka ba tsaka db madami ka namang friends im sure may pwede ka dung maging shock absorber"
"Alam mo rin naman sa mga friends mo kung sino ang may sense kapag ganito ang usapan" Dugtong pa niya.
Mapait akong sumagot........
"Hindi lahat!"
Masakit mang isipin pili lang sa mga kaibigan mo ang handang damayan ka sa oras na ikaw ang nangangailangan. They have their own unique reasons. Some of them are just interested to be heard not to hear. Well, some of my friends ganoon yung nakita ko and as for me I stood and will stand by my friends lalo na sa mga pianka-close sa akin whenever I am needed.
May kokontra kaya?
TBC...

August 26, 2009 6:41 AM
"Masakit mang isipin pili lang sa mga kaibigan mo ang handang damayan ka sa oras na ikaw ang nangangailangan."
---Agree ako dito..minsan kailangan kang matuto na mag-isa o magsarili..mahirap umasa sa iba.all you can depend on come hell or high waters is sarili mo..asus, may pagbanat ako na ganyan!hehe...pero, serious yan ha.:P
August 26, 2009 8:36 AM
naramdamang ko ngang sobrang naka-relate ka sa line na yun. hahaha