Am I Brilliant or What?!?

“Today is #sentisabado. Philippine portion of Twitteria is on a “time space warp”. Sabeeeeeh?!?

Bilang bagot ako and havs ako ng slight sickness at meron akong will to revive this blog for good. Heto at havs rin ako ng memories compiled under #sentisabado. Naki-trip down to memory lane din ako at naki balik tanaw kasama ang libo-libong pinoy sa buong mundo sa pamamagitan ng Twitter.

Ito ang matatawag kong ultimate best in comeback sa mga memories back when I was sweeter, fresher, virginal, kalapating puti, babasaging kristal, di makabasag pinggan, dalisay, pinagpipitaganan, walang bahid dungis at kahalihalina. Yes! So years ago ang eksena. Kaya heto at sasama sama tayong magbalik tanaw sa panahon ang buhay ay mas simple pa at kung saan hindi pa uso ang salitang "bisexual" sa mga bakla. Hehehe

FLAMES, CAMEL at HOPE
Bago pa man nagkaroon ng panghapong palabas sa ABS CBN na F.L.A.M.E.S patok na sa mga mahaharot na katulad ko ang mga FLAMES sa likod ng notebook. Ito ang matching game kung saan Ita-tally ang match na letters ng name mo against sa crush mo. So dapat havs mo ang complete name ni crush para masiguradong accurate ang lalabas. Kung hindi magtagumpay sa FLAMES dahil Friends ang lumalabas. pwede mo rin i-try ang CAMEL baka dito makuha mo ang ninanais mong resulta. Ang HOPE naman ang confirmation isang close ended question tulad ng "Magkakatuluyan ba kami?" o "Mahal niya ba ako?" and maaring sagot ay Hindi, Oo, Pwede at Ewan!

FUNNY KOMIKS
Tanda ko pa na bago ako pumasok noon, every Thursday nagse-save ako ng 6 pesos sa baon ko para lang ipambili ng luho kong Funny Komiks. Kung era mo to kilala mo si Petite, Eklok, Tomas at Kulas at Combatron ang robot na may malaking hugis "U" na magnet sa ulo. Isa sa mga dream ko noong bata ako ay ang makaharap si Eklok sa personal, yun nga lang hindi talaga natupad. Totoo! authistic yata ako noon eh. LOL

GAGAMBA, SALAGUBANG at TUTUBI
One point sa buhay ko naging AC/DC ako sa mga larong pambata, bukod sa mga larong pangbilat join din ako sa mga larong lalaki tulad ng trumpo, jolens at diablo. Ang pinakapaborito ko ay ang laban ng gagamba sa tingting. Tuwing umaga maghahanap ka ng maagiw na bahagi sa bahay ng kapitbahay para lang manghuli ng gagambang bahay. Agad mo itong ilalagay sa bakanteng lagayang ng posporo na may division na parang mini apartment ang dating. Kapag may "sarapitik" ka sikat ka at kinatatakutan ka dahil siguradong malaki ang chances of winning mo.

Kapag panahon ng salagubang may mabibili ka sa palengke, pwede mong lagyan ng sinulid ang isang paa at gawin na parang saranggola o maghanap ng kalaban at pagdikitin ang likod ng bawat salagubang sa pamamagitan ng texas bubble gum na binili mo sa tindahan. Ang unang makatayo ay syang panalo. Pasok rin syempre ang panghuhuli ng tutubing karayom at tutubing kalabaw.

PARO-PARO
Speaking of tutubi at kung ano ano pang insects. Pasok din ang paro-paro, yung nga lang mas lamang sa memory ko ang PARU-PARONG CLIP ng ate ko at nanay ko na hinihiram ko. Sinong makakalimot sa iba't ibang kulay na paro-parong minsan ay naging accessory ng mga ate natin? Ang literal na paggalaw ng pakpak nito kapag gumalaw ang may suot o mahanginan lang ng konti? Magtaas ng kamay ang nabiktima ng Jolina fashion at ang mga pesteng paro parong ito.

IDOL MO ANG UNIVERSAL MOTIONS DANCER
Dalawa lang ang malamang lamang na bet mo sa mga dancers na ito, kung di si Wowie De Guzman ay si Bryan Furlow! Kasama na dyan ang weekly mong pag-aabang ng sayaw nila na kadalasan ay sa GMA Supershow. Ang pinakamatindi nyan nakipila ka sa paonood ng movie nila sa big screen at galit ka sa Street Boys kasi sila ang kalabang grupo sa pelikula na nambugbog sa kanila bago ang finl performance!

ANNALUNA, ULA, VILLA QUINTANA, MARA CLARA at VALIENTE
Sinong makakalimot kay Eunice, Macy, Auntie Lourdes at Tita Elvira? Ang babaeng gubat sa Channel 13? Si Lynnette at Isagani? Part yan ng childhood memories ko. May naalala pa ako yun Lira ni Shaina Magdayao at ang Mia Gracia ni Samantha "Gracia" Lopez. Uso pa dati yung tuloy ang istorya habang kumikita ang programa portion kahit abutin ng dekada ang istorya magagawan ng paraan yan ng mga writers. Buhay na ebidenya noon ang Mara Clara. ilang taon bang hinanap ang Diary ni Kadyo? Matagal na panahon, nagdalaga na nga si Juday at Gladys du ba?

Lastly ang Valiente, isama mo na ang Agila. Dito ko nabuo ang teoryang Valiente ang panoorin ng mga nanay na namamalantsa sa tanghali. Sa kasagsagan ng init ng araw at ang pagwawala ng eletic fan na pilit na lumalaban sa mainit na singaw, go pa rin sa pagpaplantsa ang mga mudak o kasmbahay. Nakita ko yan sa mga kapitbahay namin. Pramis!

Nga pala, try nyo ring pakinggan ang tunog ng bentilador sa tangahali, yung tipong lumalaban sa init. Nakakaantok! Nakakatulugan ko dati ang tunog na yan.

KUCHI KUCHI KOO
Alam mo na ang mga katagang yan ay galing kay "Matet" at yan ang kanyang spiel bago sya magsagawa ng magic sa pelikula niya with Martin Nievera. Trivia: Sa pelikulang ito ginawang rocketship yung nasa gitna ng Quezon City circle.

MGB HALLOWEEN SPECIAL
Simple lang ang "in" sa mga bata noon kapag Undas, ang manood ng Magandang Gabi Bayan Halloween Special at magpatapangan. Isa ako sa mga batang nagmamatapang na nakikinuond noon. Sa isang bahay lang kayo manonood para tight ang bonding. Ang probleman ko nga lang isa o dalawang linggo akong balisa dahil hindi ko agad nalilimutan ang mga napanood ko sa MGB. As in paranoid ako to the max, may memory ako ni Mr. Shooli yung nagpanggap na multo sa Hopital yata ang tagal kong kinatakutan yun mga isang buwan ata. Kakaloka!

UP, UP, DOWN, DOWN, LEFT, RIGHT, LEFT, RIGHT, A, B, A, B, SELECT, START
Alam mong ito ang pampadami ng buhay sa Contra, dapat mabilis ka at tama ang timing mo sa pagpindot ng combination bago pa man mag umpisa ang laro. Sa Mario naman kadalasan ang routine ng laro mo ay Stage 1-1, Tas 1-2, warp zone, Stage 3-1 at mag aatempt ng 100 lives sa pamamagitan ng pag apak sa pagong ng tuloy tuloy na makikita sa last part ng stage na ito. Hindi katitigl habang hindi nagigin symbol na lang ang count ng buhay mo.

KISSES, STATIONERIES at PAPER DOLLS
Kung may komadrona or OB Gyne ang Kisses sa classroom ako na yun! Ako ang tagadecide ng mga buntis na kisses sa mga kaklase ko. Ako rin ang nagpapaanak para sa kanila. Takbuhan ako sa mga problemang Kisses. Minsan counselor din ako, tinuturuan ko sila kung paano mabubuntis ang mga kisses nila. Ang lagi kong advice ay ito "sa pamamagitan ng pagsisiping ng 2 kisses ibalot sa bulak ihiwalay ng lalagyan at hayaan overnight." Matapos ay suruin kung nagbago ang anyo ng baabeng kisses.

Kapag Stationeries naman dapat mabango talaga at girly ang kulay. Naalala ko pa pati ang McDo nun naglalabas ng mga notepad na mababango dagdag na yun sa collection ko. Uso rin ang trade ng mga bonggang stationeries, palitan ng kalakal talaga at its best. Pasok din dyan ang kabugan ng dressamae ng paper dolls mo among ur friends. Irarampa nyo pa yan sa desk nyo kapag recess pagkatapos pumangas ng paborito nyong Hiro at Chokies.

HI-RO o CHOKIES AT ZESTO
Speaking of... Ito talaga ang ultimate combination ng mga baon. Hindi man yan ang baon ko talamak sa classroom ang ganyan combination. Aminin!

MACARENA
Noong bata ako feeling ko sikat ang tao kapag nakakasabay sa Macarena. Ang tagal nauso nun, dinaig pa ang national anthem dahil lahat yata ng pinoy alam ang dance craze. Ang panlaban ko lang sa iba ay ang paghampas ng bewang ko kapag sa parteng "ohh... macarena waaahhhai (yu ng parang tunog dahak)" na! Hampas kung hampas talaga!

BOYBANDS at GIRLBANDS
Naniwala ako at one point ng buhay ko na babae si Nick Carter ng BSB at nagpatanggal lang sya ng boobelyas. Naniwala rin akong mga bading ang Spice Girls, sila ay isang grupo ng mga transexual na nagpapacute. Dati may grupo pa ako sa classroom lima kami, kanya kanyang assignment since favorite ko si Ginger ako ang gumagawa ng boses niy na pagkababa baba. Paborito naming kantain ito sa flag ceremony habang nagwe wait at tuwing recess. Paborito rin namin kantahin ang "Viva Forever" ng may voicing. At syempre may actions pa yan, gume-girl power to the highest level!

ALAM MO ANG RULE NA "ONE FOOT"
Sa Chinese garter may restrictions, sa umpia ng bawat game dapat may na-set na rules or kahit ano ay pwede. So kapag walang bawal pasok ang "one foot" ito ang pagtalon sa garter gamit ang isang paa para sungkitin ito. Kapag nakapasok ka kahit one foot pasok ka na sa banga for that round. Favorite technique yan ng mag long legged individual na katulad ko.

SLAMBOOK
Since wala pang facebook at kung ano anong social networking site, isa lang ang "in" sa mga bagets, ang SlamBook. May nabibili sa bookstore na slambook na talaga from personal info to motto, crush at dedication. Kadalasang ang isasagot mo sa firt kiss mo ay "mom/dad" at sa first love naman ay si "God/Jesus" huwag ka lang mabuko ng mga kaibigan mong mahadera!

ITALY at JAPAN
Kung batang nobenta ka, alam mo na ang Italy at Japan ay hindi lamang mga bansa. Ito ang pamosong mga salitang kadalasang makikita sa dedication part sa slambook na pinupwersa mong sagutin ng mga BFF o crush mo. Bukod sa mga salitang ito na isinulat ng pahalan para ma-emphasize ang salitang JAPAN para sa Just Always Pray At Night at I Trust And Love You sa salitang Italy, mababasa mo rin ang "Take care coz I care" na mga salita.

CHIKADEEZ, WONDER BOY AT ICED GEMS
Kapag merienda time first choice ko ang chikadeez dahil sa freebies, mereseng magdilaw dilaw na ang kamay ko sa kakain nito. Aliw kasi ako sa laruan lumalaki sa tubig overnight at syempre yung hugis kamay na jelly like na kapg hinagis mo sa pader ay dumidikit. Kapag wonder boy naman, best effort ako sa pag reretain nito ng perfect circle, gusto ko bilog pa rin yung kinakain ko parang feeling ko mas masarap. Yung iced gem naman yung biscuit na parang may icing candy sa ibabaw. Isa lang ang paraang ng pagkain ko nyan, icing muna tas itatabi ko yung biscuit. Kapag ubos na ang icing tsaka ko pala kakainin yung biscuit!

CALI SHANDY
Sinong hindi na-curious? Since gawa ito ng San Miguel Corporation marami ang nag-akala na nakakalsing ang punyetang inumin na ito. Oo, isa po ako. Akala ko kasi noong bata ako yung tangy-like taste ay dahil sa slight beer na nakahalo sa inumin. Tapos nun, iisipin mong lasing ka na at tinamaan ka ng Cali. Mag iinarte ka ng konti at ipagmamalaki mo sa friends mo na nakakainom ka na ng beer in the form of Cali. Maraming maniniwala sayo at papangarapin din nila na matikman ang Cali na pinagbabawal na inumin ng mga nanay nila sa kanila.

Years after, matutuklasan mo rin na meron palang tinatawag na sparkling drinks isa na ang Cali dun at hindi mo na ipipilit sa sarili mo na may beer nga ito.

ANG MAGLAGAY NG LETTER "H" SA PANGALAN
Yes in na in ang mga pangalang may letter "H" katulad ni la Bhaby, Mhel, Jhoey, Dhanny, Jhoan at kung ano ano pang names na may letter "H" shit on it. Matagal ang tinakbo niyang craze na yan marami pa rin ako nakikita lately. Kaso kung dati nag-attempt akong lagyan ng H ang name ko, ngayon napapa-eeewww na lang ako at nangingilabot. (Sorry sa tatamaan ha!)

Nga pala, yung ibang friends ko nagtanggal na ng H sa name nila simula ng nauso ang Jejemon.

STUDIO PICTURE SA DIMENSIONE
Ito matindi, bikitma rin ako nito (Dimensione, kasi yan yung sikat dati). Bakit hindi tayo magpa-studio sa may Pasay at nag posing sa high chair with a background of your choice. Tapos nyan papapagawa ka maraming kopya na wallet size, lalagyan mo ng dedication sa likod at ibiigay sa mga paboritong kaklase. Makikita mo na lang na may picture ka na lang na kasing kapal ng teks. Madalas ito nangyayari kapag graduation or end of school year.

Dahil sa may kahabaan na ito, ire-reserve ko na lang yung iba sa part 2 ng nakiki #sentisabado ko next entry. It's all coming back to me now ang drama ko, sobrang daming good memories na masarap balikan. Isa lang na-realize ko while doing this, ako ay isang maswerteng bata dahil na-experience ko ang tinatawag na "joys of a simpler life".

Oo na, bukod sa #sentisabado, gusto ko na rin i-compile ito under #seniormoments. Hahaha ! Mwah!

(follow me on twitter din pala, please.. click mo ITO)

"Tropa musta....???"

That message popped up while I'm busy checking my Facebook updates.

Finally, ang pag-aabang ko ng matagal sa kanya na gumawa ng account ay unti unti ng nagkakabunga. It was a message from a person that's close to my heart, in fact the first one who broke it.

Si Alamid, ang first love ko ang nag-chat.

Aminado ako, my heart stopped a bit. Na-surprise ako sa chat nya since we didn't talk (in any form) for God-knows-when. Pero, he still has the same effect on me. Iba yata talaga kapag first love. Kahit gaano karaming taon na ang lumipas, meron na talagang silang lugar sa puso mo.

Sa totoo lang, naasar ako sa bati niya sa akin hindi ko alam kung hindi ko matanggap dahil ang jologs or sadyang ayokong ituring nya akong tropa. Siguro kong tinawag niya ako "Mars" baka natanggap ko pa. Pero yung "tropa" word, hindi ko mabili!

Nang maka-recover ako sa bati niya ay agad ko siyang sinagot. "Kung maka tropa ka naman dyan!" puna ko.

"I'm okay Alamid, and you?" dugtong ko.

Just like what is expected sa mga magkakaibigang nawalay ng matagal, konting kamustahan, chismisan, balitaan at siyempre hindi maalis sa amin ang konting harutan at biruan.

Bumalik sa akin ang gabing huling nag-away kaming dalawa. Ang gabing official naming tinuldukan ang aming love team.

Alas dos y media ng gabi (katulad ng ating nakagawian) tumawag ka. Nagkandarapa pa ako umuwi galing sa bahay ng classmate ko na lasing at bangag para lang masiguradong naroroon ako kapag tumawag ka. Wala kang celphone, wala ka rin lagi sa bahay nyo. Kung san ka abutan doon mo ako tinatawagan, madalas sa bilyarang tinatambayan nyo ng mga kaibigan mo. At kahit may pasok ako kinabukasan, gumigising ako para lang may "moment" ako sa'yo kahit sa telepono lang.

Papunta kang Zambales at gusto mong magpaalam na hindi ka makakatawag sa mga susunod na araw. Nagpapaalam ka dahil hindi mo alam kung hanggang kailan ka mawawala. Sa totoo lang, hindi ko maintindihan masyado ang iba natin usapan, hindi rin kais ako seryoso. Noong gabing iyon marami akong nainom at unang beses kong nakatikim ng MJ. Ang malinaw lang ay ma pagka-lutang ang isip ko.

Ang naalala ko ay nagkaroon tayo ng konting biruan na nahantong sa diskusyon, naiinis ka dahil feeling mo di ko sineryoso ang sinasabi mo. Inaaway kita kasi ayaw kong umalis ka. Nagmamadali ka dahil papaalis na kayo at anytime soon ay tatawagin ka na para umalis. Kumbaga sa magulang hinihintay mo ang approval ko para makaalis ka ng mapayapa. Yes, hindi ko maituring ang sarili kong lover mo kahit ibang level ang closeness natin.

I know I was teasing you..... a lot! Malakas ang loob ko dahil sa halo halong tama. na taglay ko Not only I'm not being serious but I was also putting words into your mouth. I was putting you under my mantra. Gusto kong magkatapatan na tayo, pero gusto ko mauna ka.

Dahil sa pangungulit ko sayo at pagbibingi bingihan ko sa thought na aalis ka at mamimiss kita. Kinagat mo ang pain ko,

"Eh, ano ba ako sa'yo?" ang mahina at seryoso mong tanong.

Natigilan ako, kahit ito ang tinutumbok ng pang-aasar ko sayo hindi pa rin ako naging handa. Hindi ko inakala na bibigay ka ng gabing yun. Hindi ako nakakibo, nadidinig ko ang buga mo ng sigarilyo. Mga halos 30 segundo rin ako nagkasya sa katahimikan sa ating mga linya.

Pinutol mo ang iyong pananahimik, "Ano nga ako sa'yo?!!" pag-uulit mo at mas matigas mong binigkas. Parang si Max Alvarado na nagppapa-sweet ang tono mo. Ngayon, dama ko na ang pagkairita sa boses.

Lalo akong natigilan, unti-unti akong pinawisan nawawala na yata ang tama ko. Pero sinabi ko sa sarili ko na hindi mo ako masasaktan at hindi ako aamin sa nararamdaman ko sayo. Hindi pa ako handa ng panahon na yun. Wala pa akong lakas ng loob kung sakaling sasaktan mo lang ako. Kahit na maraming beses mo na akong pinaiyak noon pa man.

"Ikaw? You're just a friend, just like everyone else...." Ang tugon ko, na tinapos ko sa isang malaking buntong hininga.

Agad mo akong pinutol "Ahh.. ganun ba? O sige aalis na ako..." Sinigurado mong mararamdaman ko ang pagiging sarksatiko ng sagot mo sa tono ng iyong pananalita.

Alam kong gusto mo ng ibaba ang telepono pero pinipigil kita. Gusto kong bawiin ang sinabi ko. This time, handa na akong umamin at kainin ang mga sinabi ko pati pride ko. Naalala kong bakla nga lang pala ako, hindi bagay magmaganda tulad ng isang tunay na babae. Kung magpakababa ang tamang salita, nung mga minutong yun handa na ako magpakababa.

Pero tuluyan ng nawala ka sa mood at binabaan mo ako ng telepono. Hindi mo na ako binigyan ng pagkakataong bawiin ang sinabi ko. Mula noon wala na rin ang als dos y media habit ko with you.

Yun na rin pala ang huling usap natin sa telepono.

"Nandyan ka pa?" Usisa nya. Napansin niya sigurong natagalan ang sagot ko.

"Yes! So, going straight ka na ba dyan? I mean like all out family man na ba?" mabilis kong tugon. Going deeper ang kamustahan, kilala ko kasing happy go lucky si Alamid at bukod pa dun may pagka-playboy.

"Hindi ah." Maikling sagot niya.

Naintriga ako, akala ko kasi okay na ang buhay niya with his kids, nakita ko kasi yung photos na pinost nya with them. "Bakit naman? Eh anong gingawa mo? Buhay binata pa rin?" ang nagmamadali kong chat sa kanya.

Pero sadyang tinititipid nya ang sagot sa mga tanong ko.

"Wala lng...." ang sabi niya.

Naramdaman kong ayaw niyang pag-usapan ang buhay niya. Siya pa rin ang dating Alamid na nakilala ko. Napaisip ako uli. Napa-reminisce uli ng mga eksena namin noon. Hindi ko na rin kasi ang susunod kong sasabihin, hindi ko ma-i-segue sa ibang usapan.

Matagal ang naging katahimikan. Pinagmamasdan ko ang "chat balloon" sa window niya. Isang indikasyon na nagsusulat sya.

Biglang naging pula ang pangalan niya. Agad kong binuksan.

"Gaga.. Hindi tayo talo. Tropa tayo." Ang hindi ko alam kung saan nanggaling na mga salita buhat sa kanya.

Nagulat ako! Bakit naman ganoon ang chat niya out of nowhere? It's clear to me, I didn't try to send a message that I still want him nor I'm still interested. I asked those question because I was just curious. Tagal na rin nang huli kaming nagkabalitaan.

Kahit na nawiwindang ako at dahil sa likas akong maldita sumagot ako kaagad, "Saan naman galing yan?"

"Hindi tayo tropa tandaan mo yan. Alam mong hindi tayo tropa. " Pagsusungit ko.

Katulad dati mabilis ko pa rin syang mainis sa pang-aasar ko. Konting palitan pa ng mensahe about sa pagiging tropa at kung saan nag-ugat ang usaping 'to. Iniisip ko ayaw nya lang pag usapan namin ang buhay tatay nya kaya iniba nya ang usapan. Lalo ko siyang inasar, nagpatuloy ako sa pagpatol sa statement niyang nagsasabing tropa kami at kung paano ko barahin na hindi kami pwedeng maging tropa.

"Yabang mo! Ignore mo na ako from now on, hindi tayo tropa eh. Yeah! Sabi mo di ba?!?" Dama ko ang pagkaasar nya sa mga sinasabi ko. Hindi ko lang ma-imagine kung ganun pa rin ang mukha nya kapag naasar sya.

Yung naniningkit nyang mata at ang ekspresyon ng kanyang mukha.

Mabilis na trip down to memory lane ulit, even for a short time naramdaman ko uli yung feeling noong in-love ako sa kanya habang ngingiti ngiti akong sumasagot sa chat nya.

Ang nasabi ko na lang...

"I think it's being less expressive with my family. I maybe a breath of fresh air, the funniest, full of energy and caring to everyone around me, but I am a whole different person inside our house. I wish I am just the same person to my family as I was to my friends."

"The greatest mistake of my life? This gown."

"I honestly can't think of an answer to that question, I will admit I'm drawing a blank. If this honest answer does not please you, I guess I would have made THAT major mistake. To turn that around, I guess i would just have to walk away thankful because being here has turned my life around enough, I walk away undamaged and in no need of repair."

"I was born proud to be Filipino, and it just so happened my papers didn't say so, but I believe that papers don't prove your pride of place. And I am happy to represe...nt my country, the beautiful archipelago of the Philippines. I now have the passport, and my beautiful people to prove it."

“I nearly made a mistake of not fighting for my right to represent my ...country when the Philippine franchise BB Pilipinas Charities questioned my legitimacy, my credibility and the totality of my being.I cried, I fought and so here I am… I believe that no one, NOBODY can ever ruin a poor girl’s dream to become a MISS UNIVERSE. Thank you!"